Dag van een werkpsycholoog (vervolg)

Voor veel mensen die nog nooit in aanraking zijn geweest met een psycholoog is het lastig voor te stellen wat een psycholoog nou eigenlijk doet op een werkdag. Dus dacht ik, laat ik eens vertellen hoe een dag van een werkpsycholoog eruit ziet. Eerder beschreef ik mijn ochtend, hieronder het vervolg.

Na de lunch rijd ik naar Houten voor een drietal afspraken. Om 13.30 uur start ik met een intake bij een overheidsinstantie in Houten, waar ik al jaren mijn diensten verleen. Het blijkt om een man te gaan die zelf niet goed weet wat er met hem aan de hand is. Hij is vermoeid, slaapt slecht, piekert veel en kan zich slecht concentreren op het werk, waardoor er weinig uit zijn handen komt. Het werk biedt hem de laatste maanden weinig motivatie. We concluderen dat het lastig is te achterhalen waar dit probleem begonnen is, en ook dat dat eigenlijk niet uitmaakt. De kunst is om de negatieve spiraal te doorbreken. Het maakt dan eigenlijk niet uit waar je begint.

Dus starten we met een aantal doelen die voor hem goed te verwezenlijken zijn op dit moment en een goed gevoel gaan geven. Hij besluit deze week zijn focus te leggen op een drietal taken op het werk die deze week nog afgerond kunnen worden. Daarnaast besluit hij om vanavond met zijn vrouw en kinderen te gaan bespreken hoe ze dit weekend het huis een grote schoonmaakbeurt kunnen geven. We spreken af dat we volgende week evalueren hoe dit is gegaan en wat de volgende stappen zullen zijn in de nieuwe positieve spiraal.

Om 14.30 zie ik een dame van 32 met depressieve klachten. Het is de tweede sessie sinds de intake een maand geleden. Zij is deze week weer gestart met werken en vertelt hoe dat gaat. Ik leg haar uit hoe zij, door zelf haar taken en timing te kiezen, veel invloed uit kan oefenen op de effectiviteit van haar inspanningen. Concentratie is tegenwoordig een sterk bepalende factor op de multimediale werkplek.

Om 15.30 staat een overleg gepland met een leidinggevende en de bedrijfsarts van een medewerker die door overspanning is uitgevallen. We bespreken samen wat de mogelijkheden zijn om de werknemer te helpen bij het hervatten van het werk zonder al te veel belemmerende klachten. We kiezen voor een snelle maar geleidelijke terugkeer, met een takenpakket dat haalbaar en toch ook nog enigszins uitdagend en motiverend is.  Doordat we steeds spreken over  wat wel kan  kunnen zowel bedrijfsarts als ik redelijk vrijuit spreken zonder het beroepsgeheim en de privacy van de werknemer te schaden. Ook voor ons daardoor een uitdagend, maar zeer motiverend gesprek.

Om 16.30 rijd ik tevreden naar huis. Geen overdreven zware dag. Leuke momenten en voldoende kansen om mensen te helpen. En dat is waar de werkpsycholoog op drijft.

Voordat ik mijn werk afrond voor vandaag besteed ik na het eten eerst tijd aan het gezin. Zoals bij veel werkende mensen is onze tijd schaars en kun je maar beter bewuste keuzes maken. Dus speel ik met mijn dochtertje, praat met haar na over haar dag en lees voor haar een verhaaltje voor het slapen gaan. Om 20.00 gaat de laptop nog even open om het verslag van de intake van vanmorgen te maken en wat mail te beantwoorden. Tenslotte check ik nog even wat er de rest van de week gedaan moet worden. Ik pak mijn tas in voor morgen en dan is het tijd voor ontspanning. Mijn eigen advies is immers vaak, ruim voor het slapen gaan geen werk en beeld schermen meer te gebruiken. Dus bij deze…